Soms zijn er van die parken waar iedereen het over heeft en waarvan je denkt die zal en moet ik eens gaan bezoeken. De parken verschijnen dan op je bucketlist. Het ene park ligt dichterbij dan de andere. Na vorig jaar heel wat parken van dat lijstje af te kunnen halen in Orlando was het dit jaar tijd om dat dichterbij huis te doen.

De trip begon vrijdag 3 juli in de Efteling om de Baron uit te testen. Na de Efteling dropten wij de overige leden van Pretparkfans op het station in Den Bosch en reden ik en Thrillfactory gezamelijk verder Duitsland in. Na een zeer warme dag in Holidaypark had ik alweer een park van mijn lijst af kunnen strepen, maar dit park was niet de eindbestemming van deze mini trip. Zondag 6 juli trokken wij verder Duitsland in, om op een afstand van 675km vanaf mijn bed neer te strijken in het Zwarte Woud.

Juist! Na twee parken als opwarmertje mag de komende drie dagen Europapark ons gaan vermaken. Een park waar ik veel over gelezen heb en wat minder over gezien. Een park dat louter positieve berichten ontvangt en waar mensen durven te zeggen dat het groter is dan Disney. Met dit alles in mijn achterhoofd stappen wij de auto uit, checken in en halen onze 3 dagen tickets bij de receptie op.

De temperatuur is wat gedaald na de 42 graden in Holidaypark en wij moeten het doen met een schamele 38 graden de rest van de 3 dagen. Nog steeds niet bepaald vervelend te noemen en er wordt genoeg verkoeling aangeboden binnen de parkgrenzen.

<img=”https://farm1.staticflickr.com/503/18987769633_c1cd377480_b.jpg”/>

Europapark is een park met een aparte sfeer, het is niet een Efteling 2.0 en het is ook geen Disney ondanks de mooie vergelijkenissen die wij pretparkfans zullen vinden. Het is een park dat aan de ene kant de rust kent die je ook in de Efteling kan vinden, maar het bied ook de nodige vermaak, thrill en drukte die je in andere top parken binnen Europa kan vinden. Een combinatie die je niet veel ziet, een combinatie waar ik nog steeds niet over kan zeggen of het een goede is. Als mensen mij vragen hoe de sfeer was in Europapark kan ik eigenlijk niks anders zeggen dan dat je het moet beleven.

Ondertussen zijn we al binnen de parkgrenzen, en komen we via het sprookjesbos het park in. Naast dat dit een geweldig park is wil ik hier wat halen. Op het moment dat ik de parkgrenzen binnen trad had ik 99 coasters bereden, nummer 100 stond dus in Europapark. Aangezien ik nog overweldigd was door de thematisatie, de sfeer en de rust in het park liet ik mij de weg wijzen door Thrillfactory. Via een omweg kwamen wij uit bij een achtbaan die veel gezien is: Blue Fire.

Achtbaan nummer 100 stond op te teller. Tijd om het park langzaam verder te gaan verkennen. De drukte in het park viel ontzettend mee met wachttijden die niet de 30 minuten overschreden. Maar langzaam gingen wij richting het middaguur, en de temperatuur begon op te lopen. Het werd tijd om wat water attracties op te gaan zoeken. En dan niet om er in te gaan zitten. Europapark is een van de eerste parken waar ik zie hoe goed ze gebruik kunnen maken van de attracties met splash. Een heerlijke frisse verkoeling voor een uurtje lang.

Met een fris hoofd begon het mij langzaam duidelijk te worden. De sfeer die mensen proberen te omschrijven in Europapark, de reden waarom de zelfde mensen er terug blijven keren. Langzaam begon die sfeer op mij in te werken, dit is geen park waar je van attractie naar attractie wilt rennen want ondanks dat er op elke hoek wel een attractie te vinden staat is dit een heerlijk park om rond te struinen, mensen te kijken en af en toe een drankje op het terras mee te pikken.

Het is die combinatie van factoren, overal leven om je heen, attracties zover je kan kijken en dan toch nog die vele rust momenten die het park je bied dat je eigenlijk gewoon puur aan het genieten bent. En natuurlijk hebben wij ook gebruik gemaakt van die attracties en hebben we alle achtbanen gedaan. Maar toch, ondanks dat het een voor een toppers zijn, zowel die uit de Mack catalogus en de andere attracties, blijft het gevoel dat mij bij is gebleven toch die rust en sfeer en niet persee die ene achtbaan.

En over de achtbanen gesproken, wat hebben ze af en toe gekke maar mooie achtbanen staan. Neem euromir met zijn muziek, de muisachtbaan met aparte lift, blue fire die in de loop van ons weekend steeds meer verlichting op zijn treinen kreeg en een Silver Star welke zwaar tegenviel. Elke pretparkfan kan zijn hart ophalen. Trhill of niet, het is er wel te vinden.

Het zal ondertussen wel duidelijk zijn maar ook Europapark heeft mijn hart veroverd. En wij hebben er drie fantastische dagen gehad. Wanneer het trouwens ’s avonds mooi weer is kan ik het iedereen ook aanraden om even langs de Europalaan richting het park te lopen. Heel mooi om het park te zien terwijl de zon aan het ondergaan is, en om dan daarna bij terugkomst in je hotel de avond af te sluiten met 1, 2 of meerdere cocktails om de dag daarna vol energie weer terug te keren naar de entree.

Europapark lijkt dus wel het complete plaatje te hebben en dat is ook te zien aan het volk dat er rond loopt je ziet er van alles. Jong, oud, ouders, opa en oma’s, schoolreisjes en vrienden groepen. Een ding weet ik zeker, volgend jaar ziet Europapark mij weer terug. Niet alleen om de mooie splashes, de geniale rides maar voornamelijk voor de sfeer die ik nog niet in een ander Europeespark heb gevonden.

Tot slot nog wat laatste foto’s, het was te lastig kiezen tussen welke ik allemaal wilde plaatsen 🙂

Bedankt voor het lezen, tips en opmerkingen hoor ik graag.

Tags

Share this Project

Wat vind jij? Laat hier je reactie achter!